Όταν ερωτεύεται ένα ζευγάρι, ένας πίδακας ζωής αναβλύζει μέσα τους, από τον οποίο αντλούν τη ζωή που προσμένουν. Ξεδιψούν από την πηγή κι όχι από το πρόσωπο του έρωτά τους. Διατηρούν αυτήν την πηγή ανεξάντλητη με το μεράκι τους και την αμοιβαία τους συμβολή. Γίνονται μια κοίτη που κουρνιάζουν το νερό του έρωτά τους και εκείνο συνεχίζει να κυλά γάργαρα, όσο η αμοιβαία τους προσπάθεια το βοηθά να εκτοξεύει δέσμες αγάπης. Ξεπροβοδίζει την επιθυμία του ο ένας στην επιθυμία του άλλου.

Παραδίδονται σε ένα μαγευτικό ταξίδι μαζί και από την ένωση επέρχεται ένας εαυτός αναγεννημένος. Στο βλέμμα του ανθρώπου που αγαπούν και τους αγαπά, αναδημιουργούν τον εαυτό τους.

Κοιτούν ο ένας τον άλλον με ματιά που αγκαλιάζει και η ύπαρξη τους ζεσταίνεται από μια θέρμη που λιώνει κάθε παγωνιά στην οποία τους είχαν εξοκείλει οι φόβοι τους. Η πανοπλία, με την οποία είχαν περιχαρακώσει τον εαυτό τους, σα Δούρειος Ίππος που περιόριζε τις κινήσεις τους, παροπλίζεται, ο βρόχος που έπνιγε τη δύναμη τους λύνεται, τα φτιασίδια, με τα οποία καλυπτόντουσαν, ψευτίζουν. Χάρη στην τόλμη τους να αφεθούν στην επιθυμία τους, να παραδοθούν στο ταξίδι του έρωτά τους, να ενωθούν με την αγάπη, η δύναμη θεριεύει μέσα τους και εξαπλώνεται στο ψυχικό τους σύστημα.

Μια υπόσχεση αγάπης τούς παίρνει προστατευτικά από το χέρι και τούς οδηγεί στη τόλμη τους. Γίνονται πρωτοπόροι, εξερευνητές, κατακτητές του ονείρου τους.

Εκτιμούν τα δώρα αγάπης που προσφέρει ο ένας στον άλλον με πίστη και αφοσίωση. Ακόμα και τα λάθη τους, όταν πασχίζουν να τα διορθώσουν, γίνονται κατανοητά, γιατί η προσπάθεια που κάνουν να αλλάξουν φανερώνει την αληθινή τους αγάπη. Το συγνώμη του ενός αγγίζει το λάθος του άλλου και η ευθύνη αφυπνίζεται για να αναλάβουν τις αλλαγές τους και να διορθώσουν κάθε σφάλμα τους, προκειμένου να αγγίξουν τη ψυχή του αγαπημένου.Ο φόβος τους δε γίνεται εργαλείο ελέγχου, αλλά μοιράζεται με το δικό του φόβο. Ο ψεύτικος έρωτας χρειάζεται αντικείμενα για να ψευτοσυντηρηθεί. Τους μετατρέπει σε πράγματα που εξυπηρετούν την ανάγκη του άλλου. Ενώ ο αυθεντικός έρωτας που πυροδοτεί τη φλόγα της ζωής, αναγάγει τα πρόσωπα σε εκτυφλωτικές υπάρξεις. Χαρίζει φως η αλήθεια του, δύναμη η διάρκεια του. Ένας μεγεθυντικός καθρέφτης γίνεται η ζωή τους που προβάλλουν τα χαρακτηριστικά τους και ξαφνικά αποκτούν αξία∙ το εκτόπισμα τους υπερχειλίζει στην ψυχή τους και ένας εαυτός περίλαμπρος εμφανίζεται.

Μόνο αυτό το πρόσωπο, που η οικειότητα μαζί του τους συνεπαίρνει, μπορεί να γεμίσει πατρίδα αυτό που έμεινε περιπλανώμενο μέσα τους. Χάρη σε αυτή τη γλυκιά υγιή εξάρτηση, την παραδεισένια απόλαυση, ενωμένοι με τον άνθρωπο που επιθυμεί εκείνους, αποδεχόμενοι τα συναισθήματά τους, γλιστρούν στον κόσμο του, κατοικούν στην ψυχή και στο σώμα του.

Προσεγγίζουν τον άνθρωπο που αγαπούν, ταξιδεύουν στο σώμα του, ενώνονται με τη ψυχή του. Αυτή η μυστικιστική ένωση, η μέθεξη που νιώθουνε, όπου σώμα και ψυχή συμμετέχει σε μια έκρηξη αισθήσεων, δημιουργεί μέσα τους αναπαραστάσεις σα σμάρι πουλιών που ενδημούν στη ψυχή τους. Ζωογόνες εικόνες γίνονται σύμβολα και εγκαθίστανται μέσα τους, όπου κεντρίζουν με το νόημά τους να υπάρχουν αγκαλιασμένοι με την ζωή. Η αίσθηση δυο σωμάτων παραδομένα στην αγάπη, στον πόθο, στην επιθυμία τούς εξυψώνει.

 

Κείμενο Αγγελική Μπολουδάκη- pulseoflove